Koen Sweelssen
Al 25 jaar lang is cranio niet weg te denken uit mijn leven. Het is één van mijn drie passies: cranio, lesgeven en houtbewerking.
Het meest fascinerende aan cranio is voor mij wat ik ‘de subtiele bewegingen leer van de verstilde aanraking’ ben gaan noemen. Het leven dat op zo’n bijzondere manier onder je handen tot expressie komt. En hoe alles daar beweegt naar heelheid en een zijn.
Mijn naam is Koen. In 1997 studeerde ik af als fysiotherapeut. De keuze voor fysiotherapie kwam voort uit mijn wens om een stevige basis te hebben binnen het alternatieve circuit.
Na mijn afstuderen begon ik direct met de opleiding haptotherapie. Tegelijkertijd werkte ik in een acupunctuurpraktijk, waar ik intern werd opgeleid tot acupuncturist.
Cranio kwam op mijn pad op een moment dat ik dacht dat ik niet meer zou vinden wat ik zocht. Het kondigde zich aan in een halfslaap — iets in mij wist dat ik op het punt stond iets bijzonders te ontdekken.
Toen ik in 2000 op een beurs in Apeldoorn Etienne een sessie zag geven, wist ik onmiddellijk: ‘Dit is het!”. Ik schreef me in voor de basiscursus, zonder te weten wat cranio inhield. De opleiding bij Etienne in Antwerpen voelde als thuiskomen. Cranio was voor mij een tweede natuur — zoals iemand van nature goed kan zijn in rekenen of taal. Het belangrijkste wat Etienne me heeft geleerd is om op mijn handen te vertrouwen.
In 2002 werd ik gevraagd om een cursus te geven. Zo ontstond “Aanraken, hoe voelt dat?” Een cursus die alle aspecten van aanraken en geraakt worden door aanraking verkent. Cranio werd daarin een steeds belangrijker onderdeel. Langzaam groeide dit verder uit tot ‘Craniosacrale Aanraking’.
Van 2007 tot 2009 volgde ik de opleiding biodynamische craniosacraaltherapie bij Roger Gilchrist. Deze studie opende een nieuwe laag in mijn werk en vormde een waardevolle aanvulling op de cranio die ik bij Etienne had geleerd.
De biodynamische leerde mij de waarde van het werken in stilte en om te durven om ‘niets’ te doen.
Door mensen individueel te begeleiden, heb ik de leerprocessen van vele studenten van dichtbij meegemaakt. Ik heb gezien waar we onszelf in de weg kunnen zitten in het leren van cranio. En dat alles staat of valt met een kwaliteit van presentie en ‘echt’ contact in de aanraking.
Mijn lesvisie is dat cranio simpel is, omdat het van onze natuur is. Daarom is het onmogelijk dat cranio moeilijk is om te leren.
Mijn wens is om te mogen blijven ontdekken en exploreren en dieper en dieper tot de essentie van cranio te mogen komen.
koensweelssen.nl